piątek, 10 stycznia 2014

Pytania od czytelników.

Postanowiłem publicznie udzielić odpowiedzi na przesłane do mnie pytania. Myślę, że sporo osób zastanawia się nad tymi kwestiami.





1. Czy jeśli jest informacja, że wprowadzono stany początkowe dokumentem PW to należy go wydrukować i podłączyć pod inne wydruki?
2. Spotkałam się z tabelą dekretacyjną w której nie był wpisany WB, nam kazano go wpisywać.
3. Czy wprowadzać do Subiekta FVZ - mówiono żeby lepiej wpisać ale oczywiście nie drukować.
4. Czy w analizie powoływać się na normy z podręcznika jeśli nie ma nic w założeniach?
5. Czy tworzyć dokument PK podczas przeksięgowania kosztów np. z 401 przez 490 na 501? widziałam tabelki gdzie to było jedno łamane przez drugie.
6. Czy drukowanie przez nas dokumenty muszą mieć podpis pod nazwiskiem np. osoby wystawiającej i odbierającej dokument?
7. Czy na drukowanych dokumentach powinno się pisać zał. 1 , zał. 2, zał. 3...
8. Czy w założeniach (pkt 2 projektu) należy przepisywać plan kont, wykaz wskaźników do analizy czy np. tabelki z bilansu lub rachunku zysków i strat - nam kazano a to zabiera tyle czasu

                                                                                                                                                                   
1. Najlepiej sugerować się stroną tytułową zeszytu odpowiedzi ( w tym zeszycie rozwiązujecie cały projekt). Zawsze jest tam napisane jakie wydruki są obowiązkowe. Z reguły trzeba wydrukować wszystkie dokumenty magazynowe, czyli PW też.
2. Wyciąg bankowy jest podstawą księgowań, także wpływ/odpływy z rachunku bankowego należy uwzględnić w tabeli dekretacyjnej.
3.Nie ma potrzeby wprowadzania FVZ do Subiekta. Jest to strata czasu. Należy jednak pamiętać aby wystawić PZ do tej faktury.
4. Jeżeli znasz na pamięć wartości optymalne to warto się powołać, wówczas możesz zyskać dodatkowy punkt.
5. Tak, konieczne jest tworzenie dokumentu PK. Jednak jeżeli w treści zadania nie ma obowiązku drukowania tego dokumentu, to tego nie robimy. Ewentualnie można zrobić to w jednym punkcie np. Pk1/12/2013 dotyczące przeksięgowań :
a) kosztu……… na ……
b) kosztu…….na……..

6. Podpis jedynie może być drukowany, tzn. wprowadzony w programie. Sami , długopisem nic nie piszemy.
7. Nie ma potrzeby numeracji załączników.
8. Plan kont - OBOWIĄZKOWO + stany początkowe. Z kolei do analizy można wybrać tylko potrzebne wielkości i wzór. Wówczas piszemy "Wzór niezbędny do obliczenia analizy..." , "Wybrane wielkości z bilansu/rachunku zysków i strat niezbędne do sporządzenia analizy...."

poniedziałek, 6 stycznia 2014

Elastyczność cenowa popytu i podaży.



Na zmiany popytu danego dobra wywierają wpływ czynniki poza cenowe, a wśród nich dochody realne oraz ceny dóbr substytucyjnych i komplementarnych. Badając reakcje popytu na zmiany któregoś z tych czynników możemy określić nie tylko kierunki tych reakcji, ale tez dokonać pomiaru ich stopnia. Do tego służą współczynniki elastyczności popytu.
 
Elastyczność to wrażliwość popytu na własne czynniki. Możemy mówić o:
Ø      Cenowej elastyczności popytu, określającej stopień reakcji popytu na zmianę cen, którą mierzymy stosując współczynnik cenowej elastyczności popytu.
Ø      Dochodowej elastyczności popytu, określającej stopień reakcji popytu na zmiany dochodów, mierzymy stosując współczynnik dochodowej elastyczności popytu.
Ø      Mieszanej elastyczności popytu, określającej stopień reakcji popytu na zmiany ceny innych dóbr, mierzymy stosując współczynnik elastyczności mieszanej popytu.

Elastyczność popytu to stosunek procentowej zmiany wielkości popytu do procentowej zmiany czynnika wpływającego na popyt.

Elastyczność cenowa popytu (elastyczność popytu) reakcja popytu na zmianę ceny dla poszczególnych towarów jest zróżnicowana. Współczynnik cenowej elastyczności popytu informuje nas o reakcji konsumenta na rynku na zmieniające się ceny towarów.
Dwie formuły badania elastyczności popytu:
  1. Formuła łukowa (dla wartości średnich) – dotycząca badania odcinka krzywej popytu, współczynnik ten oblicza się między dwoma konkretnymi punktami.
  2. Formuła punktowa – odnosi się do minimalnych przyrostów ceny i rozmiarów, mierzy ona reakcje popytu w konkretnym punkcie na krzywej popytu. 
 
Krzywa popytu ilustruje reakcję  popytu na zmianę ceny dobra, reakcja ta jest możliwa do zmierzenia.  Miara ta nosi nazwę współczynnika elastyczności cenowej popytu. 




Determinanty elastyczności cenowej popytu.

Czynnikami determinującymi elastyczność cenową popytu są:
1) Ilość i bliskość substytutów – im więcej substytutów ma dany produkt, i im one są bliższe, tym więcej osób sięgnie po zamienniki, gdy cena danego dobra wzrośnie, stąd tym wyższa będzie elastyczność cenowa popytu
2) Przedział czasu – im dłuższy będzie, tym elastyczność cenowa popytu będzie większa
3) Udział dobra w naszych wydatkach – im większy będzie udział dobra w wydatkach, tym bardziej jesteśmy zmuszeni do ograniczenia jego konsumpcji w przypadku wzrostu ceny, czyli tym większa będzie elastyczność cenowa popytu.
4) Konkurencja - im większa konkurencja, tym popyt jest bardziej elastyczny; tym większa możliwość zastępowania dobra substytutami, dzięki większej konkurencji, która mobilizuje producentów do produkowania szerokiej gamy produktów



Ø  charakter zaspokajanych potrzeb:
-Istotny wpływ na cenową elastyczność popytu ma znaczenie poszczegól­nych dóbr. I tak:
·   Dobra podstawowe- charakteryzują się małą elastycznością popytu (Ed < l)
·   Dobra wyższego rzędu -trwałe przedmioty konsumpcji, np. meble (Ed > l)
·   Dobra luksusowe- popyt doskonale elastyczny (Ed —> ∞)
·         Dobra absolutnie niezbędne i nie dające się zastą­pić jakimkolwiek innym dobrem, np. sól, czy lekarstwa- popyt sztyw­ny(Ed = 0)
·         Dobra zaspokajające tzw. potrzeby standardowe, np. odzież- elastyczność propor­cjonalna (Ed = l)
Ø  istnienie lub brak substytutów:
- dobra łatwo zastępowalne przez liczne substytuty, cha­rakteryzują się z reguły wysoką elastycznością.
Ø  poziom ceny danego dobra:
- przy wysokich cenach elastyczność cenowa popytu jest na ogół wyższa niż przy cenach niższych.
Ø  struktura rynku:
-charakteryzuje liczba wystę­pujących na nim producentów. Na rynku, na którym obecnych jest wielu produ­centów, którzy konkurują ze sobą cenami wytwarzanych dóbr, popyt bę­dzie mniej elastyczny.
Ø  horyzont czasowy:
- w dłuższych okresach, po­pyt charakteryzuje się wyższą elastycznością niż w krótkich.
 

 PRZYKŁAD:

Cena dobra X wzrosła z 4 zł do 6 zł. Popyt spadł z 2000 ton do 1600 ton.  Oblicz współczynnik cenowej elastyczności popytu i udowodnij czy podwyżka ceny była korzystna czy nie. 

Procentowa zmiana ceny : 6 zł - 4 zł = 2 zł    ;  2 zł / 4 zł x 100% = 50%
Procentowa zmiana popytu:   400 / 2000 x 100% = 20 % 
Współczynnik elastyczności cenowej popytu :   20% // 50 % = 0,4 

Całkowite wydatki konsumentów równają się całkowitym przychodom przedsiębiorstw, więc 
-sytuacja przed podwyżką :  4 zł x 2000 = 8 000 zł 
-sytuacja po podwyżce : 6 zł x 1600 = 9 600 zł

Zmiana ceny wpłynęła pozytywnie na wielkość przychodów przedsiębiorstw.

Elastyczność cenowa podaży.
Ruch w dół  bądź w górę po krzywej podaży jest graficznym przedstawieniem zależności podaży od ceny. Zależność tą opisuje elastyczność cenowa podaży, której miarą jest współczynnik elastyczności cenowej. 





W sytuacji, gdy:
ECpd = 0 – podaż jest nieelastyczna i nie reaguje na zmianę ceny.  Jest to sytuacja charakterystyczna dla bardzo krótkiego okresu (rys.a)  
ECpd = 1 – podaż jest elastyczna wzorcowo. Względna zmiana ceny jest równa względnej zmianie podaży (rys.b)
0 < ECpd < 1 – względna zmiana podaży jest mniejsza od względnej zmiany ceny. Oznacza to, że podaż jest mało elastyczna. Im wartość ECpd jest bliższa 0 , tym elastyczność cenowa jest bardziej nieelastyczna (rys.c)
ECpd > 1 – względna zmiana podaży jest większa od względnej zmiany ceny. Oznacza to, że podaż jest wysoce elastyczna. Im bardziej wartość ECpd oddala się od 1, tym podaż jest bardziej elastyczna (rys.d)
Gdy wartość ECpd dąży do nieskończoności  to podaż staje się doskonale elastyczna. ( rys.e)

Determinantami elastyczności cenowej podaży są:

1) Kryterium czasu – im dłuższy czas, tym elastyczność cenowa podaży jest większa
2) Wzrost kosztów związanych ze wzrostem produkcji – tzn. im niższe są koszty związane ze zwiększeniem produkcji, tym chętniej przedsiębiorcy będą zwiększali produkcję przy wzroście ceny to znaczy, tym bardziej elastyczna będzie podaż.

Źródło: Podstawy ekonomii, red. nauk. Roman Milewski, Eugeniusz Kwiatkowski, Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005.

Odchylenia przypadające na sprzedane wyroby gotowe.



Wycena wyrobów według stałych cen ewidencyjnych i zasady rozliczania powstałych różnic. Wyroby gotowe ewidencjonujemy według stałych cen ewidencyjnych. Jak rozliczać odchylenia od cen ewidencyjnych przypadające na sprzedane wyroby?

W myśl art. 28 ust. 11 ustawy o rachunkowości, zapasy wyrobów gotowych na dzień ich powstania ujmuje się w księgach rachunkowych według kosztów wytworzenia.
Ustawa o rachunkowości dopuszcza również możliwość wyceny wyrobów gotowych za pomocą stałych cen ewidencyjnych (por. art. 34 ust. 2 ww. ustawy). Przy stosowaniu tej metody wyceny wymagane jest uwzględnienie różnic, jakie występują pomiędzy zastosowaną ceną ewidencyjną a rzeczywistymi kosztami wytworzenia. Uwaga: Na dzień bilansowy wartość wyrobów gotowych doprowadza się do poziomu kosztów wytworzenia. Zasada ta nie dotyczy tych produktów gotowych, produktów w toku i półproduktów, do których wyceny stosuje się koszty planowane, w tym normatywne. Różnice zaś między planowanymi a rzeczywistymi kosztami wytworzenia są nieznaczne.
W wyniku różnic pomiędzy cenami ewidencyjnymi a kosztami wytworzenia powstają tzw. odchylenia od cen ewidencyjnych wyrobów. Rozróżnia się odchylenia:

a) debetowe - występują w sytuacji, gdy cena ewidencyjna jest niższa od rzeczywistego kosztu wytworzenia (zwiększają wartość wyrobów gotowych).
b) kredytowe - występują w sytuacji, gdy cena ewidencyjna jest wyższa od rzeczywistego kosztu
wytworzenia (zmniejszają wartość wyrobów).

Do ewidencji odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych służy konto 62 "Odchylenia od cen ewidencyjnych produktów/ wyrobów gotowych". Odchylenia debetowe ujmuje się po stronie Wn konta 62, zapisem: Wn konto 62, Ma konto 58, zaś kredytowe po stronie Ma konta 62, zapisem: Wn konto 58, Ma konto 62.

Odchylenia zgromadzone na koncie 62 rozlicza się w ciągu roku na odchylenia przypadające:
a) na rozchód produktów przede wszystkim z tytułu sprzedaży,
b) na zapasy produktów znajdujących się w magazynach na koniec okresu sprawozdawczego.

Częstotliwość ich rozliczania jednostka ustala we własnym zakresie. Może to być miesiąc, kwartał, półrocze.

ZADANIE:
W spółce „A” planowany koszt wytworzenia 1 l soku owocowego wynosi 2,75zł. Rzeczywisty koszt wytworzenia wynosi 3zł/l. Cena sprzedaży netto wynosi 6zł/l. VAT 23%. W bieżącym miesiącu przyjęto do magazynu 5000l soku, a sprzedano 1 500l. Saldo początkowe konta koszty działalności podstawowej wynosi 21 000zł. 

POLECENIE:
Ułóż i zaksięguj operacje gospodarcze dotyczące przyjęcia wyrobów gotowych do magazynu.

sobota, 21 grudnia 2013

Zadanie egzaminacyjne.

Poniżej znajduje się link do projektu, który został przygotowany specjalnie dla Was. Myślę , że jest to dobra forma powtórki przed egzaminem. Stopień trudności oceniam jako średni :) Rozwiązanie projektu pojawi się w publikacji, która zostanie wydana w styczniu 2014r. Jeżeli chcielibyście mieć pewność, że Wasze rozwiązanie jest poprawne, możecie wysłać rozwiązanie w wiadomości e-mail bądź po przez FB.


ZADANIE EGZAMINACYJNE